Renowacja Placu Grunwaldzkiego – koncepcja

Projekt renowacji Placu Grunwaldzkiego we Wrocławiu 

Autorzy koncepcji renowacji: Marta Mnich, Marek Lamber, Natalia Rowińska, Łukasz Wojciechowski, Agnieszka Hałas; konsultacja: Jadwiga Grabowska-Hawrylak, Andreas Wolf.

Inwestor: Spółdzielnia Mieszkaniowa Piast

Projekt renowacji Osiedla Plac Grunwaldzki zachowuje wszelkie niepodważalne wartości architektoniczne, artystyczne i społeczne oryginalnej realizacji autorstwa Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak. Celem renowacji jest poprawa funkcjonowania określonych elementów założenia. Potrzeba ta wynika z nowych wymogów funkcjonalnych, niemożliwych do przewidzenia lub zrealizowania w latach 70. XX w.  W projekcie uwzględniono pierwotne założenia autorskie, wykorzystując je konsekwentnie przy rozbudowie założenia.

Charakterystycznym elementem istniejącego założenia urbanistycznego jest modularna siatka 6×6 m, na której oparto zarówno rozmieszczenie pawilonów usługowych z garażem oraz budynków mieszkalnych. Układ modularny stanowi podstawę rozbudowy pawilonów usługowych i platformy pieszej w stronę ulic Nauczycielskiej i Polaka, wzdłuż których poprowadzono linię zamykającą zespół. W ten sposób zintegrowano modularny układ modernistyczny z tkanką kwartałowej zabudowy XIX wiecznej. Dzięki poprowadzeniu linii po obwodzie, osiedle zyskało również ramy i rodzaj granicy urbanistycznej pomiędzy starą (XIXw. ) a nową (XX w.) zabudową. Granicę tę, ukonstytuowaną przez istniejącą balustradę platformy pieszej od strony Placu Grunwaldzkiego, kontynuuje się w formie donicy na zieleń dokoła założenia. Pod platformą w miejscu istniejącego parkingu zaprojektowano lokale usługowe wzdłuż ulic Skłodowskiej, Nauczycielskiej i Polaka, tam również zlokalizowano wjazdy do parkingów. Lokale usługowe na poziomie ulicy pozwalają wyeliminować kryminogenną i niehigieniczną strefę pod platformą pieszą, a także umożliwiają ożywienie chodników ulic. Parterowe pawilony usługowe na platformie pieszej zaprojektowano w oparciu o modularną siatkę zdefiniowaną w oryginalnym założeniu. Budynki te w sposób neutralny wpisują się w charakter architektoniczny założenia, nie są kopią istniejących obiektów, ale ich współczesnym rozwinięciem. Szyldy najemców uporządkowano w 40 cm pasie wydzielonym wzdłuż modułów witryn.

Główny dostęp na platformę pieszą odbywa się: od strony Mostu Grunwaldzkiego szeroką pochylnią, od strony Ronda Reagana szerokimi schodami i prostą rampą. Cała platforma piesza zostanie wyburzona i wymieniona bez naruszania pawilonów usługowych, ani jej głównych cech przestrzenno-funkcjonalnych. Z zachowaniem integralności i jakości poszczególnych elementów założenia, przebudowane zostaną schody i pochylnie, co ma ułatwić dostęp na platformę i jej użytkowanie. Na platformie wydzielono drogę rowerową wzdłuż balustrady oraz poprowadzono pas ławek i stojaków na rowery, w ten sposób polepszając jakość urbanistyczną przestrzeni publicznej. W wolnych polach platformy zaprojektowano tarasy rekreacyjne z drzewami w donicach. Na nowych pawilonach przewidziano zielone dachy.

Miejsca dla samochodów zostały rozwiązane na miejscu istniejącego parkingu, który rozbudowano; w garażu pod platformą od strony Mostu Grunwaldzkiego i w 3 poziomowym garażu od strony ulicy Polaka, a także zaproponowano prostopadłe parkowanie wzdłuż ulic Nauczycielskiej, Polaka i Wrocławczyka. Dostawy do poszczególnych lokali usługowych zorganizowano z wykorzystaniem rampy wyładowczej od strony ulicy Wrocławczyka, skomunikowanej z lokalami pod platformą.